Oneindige mogelijkheden

Ik loop rustig dichterbij de helling op. Ik hoor het al. Elke keer is het weer spannend. Ik sta op de heuvel en ik kijk. Een glimlach komt op mijn gezicht. Ik zie het strand en ik zie de golven in de verte. Ik word warm van binnen. Ik trek mijn schoenen en sokken uit. Ik loop op blote voeten op het strand en ik voel het zand tussen mijn tenen.

De zee

De zee maakt mij rustig. Ik luister naar de golven. Mijn gedachten verstillen. Ik ruik de zeelucht en ik voel de verbinding met het universum. Ik zie de golven. Ik voel ook mijn de stroomversnelling in mijn eigen leven. Ik zie de wolken mooi boven de zee uitsteken. Al mijn vragen, zorgen en problemen neem ik mee naar de zee.

De zee is mooi, verstillend, troostend en energiek.

Wanneer je naar de zee kijkt, dan stopt het voor je eigen zicht.

Omdat de zee stopt, omdat jij het niet kan zien, betekent niet dat de zee eindigt.

Dat is net zo met de onbeperkte mogelijkheden in jezelf. Omdat je geest maar een beperkend aantal oplossingen kan bedenken, betekent niet dat het daar stopt. Er zijn een oneindig aantal mogelijkheden in het leven. Dan heb je een oneindige blik. Tijdens mijn strandwandeling schreef ik het onderstaande gedicht.

Mijn gedicht ‘Ik zie de oceaan’

“Ik zie de oceaan,

en ik voel de eindige mogelijkheden in mij bestaan.

 Met de oneindige wijsheid van de zee,

daar gaat mijn innerlijke flow in mee.

Dat alles in het leven mogelijk is,

wanneer je open bent en fris.”

Gedicht ‘Ik zie de oceaan’ uit dichtbundel Eerlijk en Puur.

 

Welke mogelijkheden zie jij in je leven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *